کارکرد کنترل و تشویق برای کودکان- لیلا بازگیر

§تشویق باید گاه به گاه و در برابر کارهای بر جسته و ممتاز ارایه شود نه صورت دایم و برای هر کار ... چون در این صورت ارزش تربیتی خود را از دست خواهد داد.

§موقع تشویق کردن نبایستی کودک (فرد) را با سایرین مقایسه کنیم، به عنوان مثال: درست نیست پدری به فرزندش بگوید آفرین بر تو که خوب درس می خوانی و مانند حسن /مریم تنبل نیستی... چون در این صورت کودک تحقیر و سرزنش می شود و از طرفی این نوع تشویق کردن زیان آور بوده و بد آموزی دارد.

§  تشویق در بین همسالان و دوستان موثر تر از تشویق به تنهایی است.

§  تشویق بایستی با سن کودک، نیازهای او و شرایط و موقعیت مکانی ، شخصیتی، روانی و ... تناسب داشته باشد.

§  تشویق های ملموس و عینی در مقاطع سنی پایین موثرتر است.

§تشویق بایستی با کار کودک متناسب باشد، صحیح نیست در برابر یک کار کوچک و کم اهمیت تشویق های بزرگی انجام شود، پاداش های بزرگ را باید برای کارهای بزرگتر قرار داد. بهتر است پاداش همگام با موفقیت های تدریجی کودک بزرگ شوند.

§باید پاداش ها و تشویق ها ، در  برابر فعالیتها و جدیتهای کودک انجام گیرد، نه در برابر موهبت های ذاتی او... یک کودک کم هوش که در اثر جدیت و تلاش رفته رفته به موفقیت نایل می شود و نمره پنج او به هشت ترقی می کند نیز قابل تقدیر است.

§تشویق باید طبیعی ، واقعی و به دور از فریب و ریا باشد، مثلاً به کودک در ازای کار خوب قول خرید دوچرخه بدهیم اما آن را نخریم و...

§  تشویق باید بلافاصله اعمال گردد ] به ویژه خردسالان و سنین پایین [.

§  اگر تشویق بیش از حد انتظار طبیعی کودک و یا کمتر از حد انتظار او باشد اثر نامطلوبی دارد.

 

 

§به عبارتی برای موثر بودن تشویق بایستی تشویق ارایه شده دقیق و ویژه باشد و سعی کنید برای ایجاد مهارت خود ارزیابی در افراد از یک سوال استفاده نموده و دستورالعمل « حداقل یک تشویق در هر روز» را به ذهن بسپارید و تشویق خود را با جملاتی که با «من» شروع می شوند انجام دهید.

پس همانطور که گفته شد نوع تشویق و تنبیه بایستی متناسب با رفتار انجام گرفته شده باشد ، اعمال تنبیه ها و تشویق های بسیار بزرگ برای یک عمل کوچک و یا برعکس چندان مفید نخواهد بود. اعمال تشویق و تنبیه (کنترل) باید بلافاصله بعد از انجام رفتار باشد و یا حتی الامکان با فاصله کمی صورت بگیرد ، به نظر رفتار گرایان وجود فواصل طولانی بین انجام عمل و ارایه کنترل یا تشویق پیوندی را بین رفتار و نتیجه آن ایجاد نخواهد کرد و در این صورت کنترل انجام گرفته هیچ نتیجه ای نخواهد داشت.

علاوه بر این ویژگی های افراد باید در نظر گرفته شود.

یک تجربه که به عنوان نتیجه رفتار فرد ایجاد  می شود(خوشایند یا ناخوشایند) در بین افراد مختلف معانی متفاوتی دارد. یک کلمه آفرین یا یک نگاه تحسین آمیز شاید برای برخی افراد بسیار تجربه خوشایندی باشد در حالی که افراد دیگری تشویق مالی را بیشتر بپسندند... همچنین گروههای سنی ، شرایط اجتماعی، نیازهای فرد، جنسیت فرد و ... نیز بایستی مورد توجه قرار گیرند.

بدون تردید تشویق و ترغیب از مهم ترین ارکان روان شناسی تربیتی و عاملی موثر در تحریک انگیزش های پیشرفت و عملکرد فرد در فرآیند یادگیری و تقویت رفتارهای مطلوب است.

برای دیدن کامل متن روی ادامه مطلب کلیک کنید

/ 0 نظر / 10 بازدید