امروزه مسئله صرع نوری یا تصویری و صرع ویدئویی که روز به روز بیشتر می شود، در نزد آن دسته از کودکان و نوجوانانی که بیش از حد معمول و غیر معقول به بازیهای الکترونیکی و تلویزیونی مشغول می شوند مشاهده می گردد. البته رعایت نکاتی مثل وجود نور کافی و رعایت حداقل سه متر فاصله بین کودک و دستگاه الکترونیکی و زمان محدود و معین می تواند (حد معقول یک ساعت) مانع از بروز عواقب نابهنجار آن می شود. شایسته است والدین کودکان خود را به فعالیتهای حسی و حرکتی و مهارتهای کلامی و ارتباطات اجتماعی تشویق کنند.

در خانواده هایی که والدین رابطه صمیمانه و محبت آمیز با یکدیگر دارند بچه ها تمایل کمتری به تماشای بیش از حد تلویزیون و بازی های الکترونیکی دارند و در صورتی که رابطه والدین آمرانه و تنبیه گرایانه یا پرخاشگرایانه باشد احساس خانه گریزی و گوشه نشینی در بچه ها پدیدار می شود  و تمایل آنها به بازی های رایانه ای و تلویزیونی و کلاً الکترونیکی بیشتر می شود. پس خانه خود را پر نشاط کنید و با آنها با چهره متبسم سخن بگوئید به سخنان او گوش کنید. و به شخصیت آنها احترام بگذارید.