مشاور  باید:

 

1.       زمان کافی را در نظر بگیرد.

2.     سایر نگرانیها و دلواپسی ها را کنار بگذارد.

3.     آرام و خونسرد باشد.

4.     آهنگ و بلندی صدای خود را تنظیم نماید.

5.     به ارتباطهای غیر کلامی خود توجه کند.

6.     به صورت متناوب تماس چشمی برقرار نماید.

7.     اجازه مکث و سکوت مختصر بدهد .

8.     به احساسات مربوطه توجه کند.

9.     در حالتی عادی گوش فرا دهد.

10.   به مراجع کمک کند تا در مسیر فکری او احساسهایش را کشف کند.

11.   پرسشهای مشخص و روشن را مطرح کند، مگر اینکه نیاز به اطلاعات خاص باشد.

12.  با توجه  به درک مراجع سوالها را به زبان ساده مطرح نماید.

13. مراجعان را به یافتن راه حل ترغیب نماید.

14.  موقع شناس باشد.

15. مطالب را خلاصه کند.

16.  تفسیر و نقل بیان کند.

17. به احساسات واکنش نشان دهد.

18. فقط زمانی مهارتهای مقایسه را بکار ببرد که روابط برقرار شده باشد.

19.  از هدف جلسه آگاهی داشته باشد.

20.  موضوع را روشن و واضح بیان کند.

 

مشاور نباید :

 

1.       قول بدهد.

2.     غیر قابل اعتماد باشد و وعده ملاقات را فراموش نماید.

3.     چابلوس و یا تمسخر نماید.

4.   کلیشه ای (تقلیدی)، نصیحت گو ، داور، منتقد، نکوهش کننده، تهدید کننده ، زورگو، مسخره کننده و دنباله رو باشد.

5.     حذف کننده، کوتاه کننده و تحقیر کننده باشد.

6.     امتناع کننده و رد کننده باشد.

7.     مشاجره گر و یا مخالف باشد.

8.     ناباروری خود را نشان دهد.

9.     اظهار نظرهای عاطفه آمیز ارائه نماید.

10.   موجب قطع سخنان شود.

11.   راه حل ارائه کند.

12.  پند و اندرز دهد.

13. سخنان مبتذل بگوید.

14.  زیاد سخن بگوید.

15. با صدای بلند اظهار نظر نماید.

16.  با ارائه جزئیات طولانی مراجع را ناراحت کند.

17. پرسشهای زیاد مطرح نماید.

18. کلماتی مانند باید و وظیفه داری را بکار ببرد.

19.  سکوت غیر ضروری برقرار کند.

20.  جلسه را فوراً به پایان برساند.