بهداشت روانی در مدرسه

هر مدرسه ای که خواهان کسب اعتبار است آرزومند است که معلمان و دانش آموران به درستی و با کیفیت بالایی فرآیند تدریس و یادگیری را براساس انتظارات و اهداف آموزشی دنبال نمایند.

فرندسون (1961) معتقد است که سلامت روانی با پیشرفت و موفقیت در یادگیری ارتباط بسیار نزدیکی دارد چون ناسازگاری هیجانی باعث ناکارآمدی عقلی در افراد می شود... و به عبارت بهتر مدیران آموزشی در نقش رهبری محیط آموزشگاه تاثیر زیادی در ایجاد جو روانی مناسب و برقراری روابط انسانی مطلوب و نهایتاً تحقق اهداف آموزشی دارند.

بخصوص زمانی که آنها دانش آموزان و یا فراگیران را به سمت سلامت روانی سوق می دهند بایستی اطمینان حاصل نمایند که محیط روانی مطلوبی برای فعالیت و سازگاری در مدرسه ایجاد شده است و این مهم مستلزم آن است که مدیران و معلمان خود نیز از سلامت روانی مطلوبی برخورد باشند.

کامئو می گوید:فرد دارای سلامت روانی شخصی است که از هر گونه اضطراب و علایم ناتوانی دور است و وقتی سلامت روانی ، عاطفی ، اجتماعی و جسمی اش کامل می گردد که توانایی برقراری ارتباط با دیگران و همینطور ظرفیت مقابله با مشکلات زندگی را داشته باشد.(نقل از فرح بخش ،1385)

ارتباط صحیح معلم ، مدیر و ... با دانش آموزان موجب افزایش سطح سلامت روان آنها می شود، و مهمترین اثر را در شکل گیری شخصیت تحصیلی و تربیتی آنها خواهد داشت. لذا در کنار قاطعیت، جدیت و انضباط آنچه که برای دانش آموزان جاذبه لازم را در خصوص افزایش انگیزه و شوق به تحصیل فراهم می کند گفتار و رفتار توام با آرامش، احترام و توجه معلم می باشد، تا او بتواند بدون اضطراب و بدون  احساس تهدید، تحقیر و تنبیه توانایی ذهنی خود را به منصه ظهور گذاشته و رغبت به علم اندوزی و کسب معرفت و فضیلت اخلاقی را با امنیت و اعتماد به نفس بدست آورد.


آموزگار و یا معلمی که رفتارش با شاگردان گرم، صمیمانه، و خرد وروزانه باشد و احترام متقابل را در کلاس درس بین خود و فراگیران برقرار کند الگوی خوبی برای نوجوان به حساب آمده و با برقراری ارتباط خوب عاطفی با دانش آموزان موفقیت تحصیلی و تربیتی آنها را دو چندان خواهد کرد چرا بقول سعدی شیرازی که  می فرماید:

درشتی و نرمی بهم در خوش است...

و هرگاه ما به عنوان معلم یا مدیر یا مربی تربیتی و یا مشاور بتوانیم در موقعیت های خاص و در برابر رفتارهای دانش آموزان واکنش مناسبی را از خود بروز دهیم، فرآیند تعلیم و تربیت را تسهیل نموده و سطح کمی و کیفی آموزش را بالا می بریم ، چهره گشاده، صدای آرام و توام با اطمینان و اعتماد معلم و مربی دانش آموز را به درس و مدرسه علاقه مند ساخته و اعتماد به نفس را در او تقویت خواهد کرد لذا شایسته است برای افزایش انگیزه و شوق به تحصیل در کودکان، نوجوانان و جوانان به تحصیل علم و اخلاق فضای روانی مدرسه را شاداب و با طراوت نموده و زمینه ساز رشد سالم جسمانی، روانی ، اجتماعی ، معنوی و اخلاقی نسل جوان فردای ایران اسلامیمان باشیم . تا بدینوسیله از بروز آسیبهای روانی و یا گرایش دانش آموزان به سمت رفتارهای پر خطر پیشگیری نمائیم.

 

منابع :

 

1.فرح بخش، سعید،(1385) مقایسه سلامت روانی مدیران مدارس متوسطه شهرهای اصفهان و چندیگر (هند)- فصلنامه اصول بهداشت روانی ،سال هفتم، پاییز و زمستان 1384،شماره بیست و هفتم و بیست هشتم صفحه 105

.2http://www.irna.ir/view/fullstory/?newsld=68588

 

 

 

 

 

گرد آوری و تهیه شده توسط :

لیلا بازگیر

مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی

سازمان آموزش و پرورش استان لرستان

پاییز 1388

لطفا نظر در مورد وبلاگ یادتون نره