پرخاشگری  رفتار ناخوشایندی است که باعث آسیب های عاطفی ، روانی یا جسمانی به خود و دیگران و اشیاء می شود .


پرخاشگری بعضاٌ به صورت رفتارهایی مثل هل دادن ، لگد زدن ، مشت زدن ، کتک زدن ، تخریب اموال و گاه به صورت فحش و ناسزا گفتن ، داد و فریاد زدن و... آشکار می شود. احساس خشم و پرخاشگری یکی ازمهم ترین خصوصیات دوران نوجوانی است . حال پرسش آین است که برای پیشگیری از وقوع آن چه باید کرد؟

  • مرحله ی نخست اصلاح روابط خانوادگی و فراهم کردن شرایطی است که در  نوجوان  ایجاد خشم نکند .
  • در برنامه ریزی ها وتصمیم گیری های خانوادگی نظر و عقیده نوجوان را با احترام جویا شویم .
  • در جوی آرام و توأم با احترام با اعضای خانواده ، به خصوص با نوجوان به مذاکره و گفتگو بنشینیم .
  • بدون تحقیر و سرزنش  تعارض ها و نارضایتی های خانوادگی را حل کنیم .
  • تشویق نوجوان به انجام ورزش و تمرینات بدنی ، از جمله ، پیاده روی تند  و شرکت در کلاس های ورزشی مورد علاقه .
  • فرزند پروری از دیدگاه روسو

    بیان تفاوت ابراز وجود و پرخاشگری به نوجوان و آموزش شیوه ی مناسب ابراز وجود به او