الهی ، وای بر من اگر دلی از من برنجد !

الهی ، توفیق امتثال آن رؤیای شیرینِ « یا حَسَن خُذِ الکتابَ بِقوّة » مرحمت بفرما !

الهی ، غذا به کردار و گفتار رنگ و بو می دهد ؛ وای بر آن که دهنش مزبله است !

الهی ، عبادت بی معرفت خرواری به خردلی ، ( فلا نُقیمُ لَهُم یومَ الْقیامَةِ وَزناً ) ۳ ، خرّم آن که ( ثَقُلَتْ مَوازینُه ) ۴ .

الهی ، دربسته نیست ، ما دست و پا بسته ایم .

الهی ، در جواب خطاب ( یا ایُّها الّذین آمَنوا ) لبیک بگویم مایه‌ی شرمندگی است ، نگویم دور از وظیفه‌ی بندگی .

الهی ، دل خوشم که الهی گویم .