نهادینه سازی باورهای دینی

در این خصوص بهترین روش آگاه نمودن خانواده ها در خصوص آشنایی با نیازها و ویژگی های کودکان و نوجوانان است و علاوه بر آن برقراری ارتباط صحیح و دوستانه با آنها .

 


شخصیت دینی و باورهای مذهبی در دوران کودکی و یا راهنمایی شکل می گیرد ، در روایات دینی آمده است ؛ (( مثل الذی یتعلم فی الصغر کالنقش فی الحجر )) مثال دانشی که در کودکی آموخته می شود مثل حک کردن نقش بر سنگ است . بنابراین آموزش در دوره کودکی ماندنی تر است و نقش آموزش و پرورش در این مقطع ارزشمند تر است .

در مدارس دو شیوه ی آموزش د اریم ؛ الف ) آموزش مستقیم ؛ در قالب امر ونهی و گاهی با توسل به تشویق ( البته بارعایت اصول علمی ) که معمولا با نوعی مقاومت روانی کودک روبه رو می شود .

مثلا در آموزش فرایض دینی مثل نماز ، روزه و حجاب و عفاف باید تمامی جوانب تربیتی در آموزش لحاظ گردد و مخاطب را به خوبی بشناسیم و نیازهای او را اولی بدانیم .

ب) آموزش غیر مستقیم ؛ از طریق رفتار و عملکرد الگو ؛ بدون استفاده از آموزش های گفتاری انجام می شود و تربیت الگویی از روش های موثر در تربیت است در این  روش غیر مستقیم ارزش ها و رفتارهای دینی و اخلاقی به دانش آموزان آموزش داده می شود . دیدن و شنیدن ابزارهای درک این روش هستند ، البته میزان خلوص نیت معلم یا مربی در نفوذ کلام او موثر می باشد .

 تربیت نسلی دین باور ، خداشناس و معتقد به نظام امامت و ولایت ، عامل به احکام الهی و برخوردار از سجایا یا ویژگی های اخلاقی از وظایف خانواده ها ، و از ماموریت های اساسی آموزش و پرورش است .

عوامل مدرسه اعم از مدیر ، معلم و سایر کارکنان بایستی در آموزش صفات پسندیده اخلاقی به دانش آموزان هماهنگ و همسو باشند .برجسته کردن ارزش های اصیل اسلامی و هویت بخشی به فرهنگ  اسلامی ، نماد های دینی و ... فراهم نمودن راه برای فهم آیات الهی از وظایف خانواده ها و مدرسه است .

آموزش مثبت نگری و زیبا اندیشی در مورد فرهنگ غنی اسلامی به خصوص در بعد حجاب و عفاف در مدارس ، جامعه و در بین خانواده ها .

 ترویج الگوی بایسته و موفق دینی و آموزش معیارهای رفتار صحیح اجتماعی در روابط انسانی .

 غنی سازی اوقات فراغت دانش آموزان با تاکید بر پوشش اسلامی و رعایت اخلاق اسلامی .

تلاش جدی و عملی در این زمینه می تواند بستر مناسبی را برای تعمیق ، ترویج و حفظ فرهنگ و باور دینی فراهم نماید .