اختلال پانیک به حالتی اطلاق می شود که بیمار به طور مرتب، خود بخود و غیر منتظره ، معمولاً در زمانهای کوتاه مدت دچار حملاتی می شود که به طور معمول کمتر از یک ساعت طول می کشند و در طی آن شخص دچار ترس و اضطراب شدید می شود که به همراه آن علائم جسمانی مثل تپش قلب، تعریق، لرزش اندام، احساس تنگ نفس و خفگی، احساس درد در قفسه سینه، ترس از مرگ ، لرز و یا گرفتگی، احساس سوزن سوزن شدن یا کرختی، احساس سرگیجه و از دست دادن تعادل، سبکی


در سر و غش کردن، تعریق، تهوع و لرزش اندام ها.  این علائم در عرض 10 دقیقه به اوج خود می رسند. نخستین حمله پانیک اغلب کاملاً خود بخود است اما گاهی حمله های پانیک به دنبال آشفتگی، فعالیت بدنی، فعالیت جنسی یا آسیب هیجانی متوسطی روی می دهند. استفاده از الکل و مواد این بیماری را تشدید می کند.استفاده از دارو درمانی و روشهای درمان شناختی رفتاری می تواند به بیمار و خانواده وی کمک کند که این بیماری را بپذیرد. تکنیک های ریلکس کردن عضلات، تنفس عمیق و آهسته ، تصویر سازی ذهنی، آموزش مهارتهای اجتماعی، رویارویی با عوامل ترس، مشارکت در فعالیت های که اعتماد به نفس و احساس امنیت فرد را افزایش می دهد و همچنین به چالش کشیدن افکار نامعقول ، مثبت اندیشی و آگاهی از اینکه این جملات هیچ آسیبی به فرد نخواهد رسانید گرچه این حملات آزار دهنده و ناراحت کننده باشند. می تواند حملات راکاهش دهد .