1. واکنش مادر در موقعیت اضطراب زا نگرانی کودک را افزایش می دهد.

  1. 2.  وضعیت عاطفی خیلی مطلوب در خانه و توجه زیاد والدین در منزل، چون در بیرون خانه این وضعیت وجود ندارد از مدرسه و یا مهد خوشش نمی آید.
  2. 3.  مراقبت شدید مادر از فرزند و احساس همدردی به دلیل وابستگی دو جانبه مادر و فرزند در هنگام جدا شدن از کودک نیز می تواند یکی از عوامل موثر اضطراب در جدایی کودک باشد.
  3. 4.  برخورد غیر منطقی با کودک در زمان پرخاشگری.
  4. 5.  عدم امنیت در خانه ، نقل مکان به محیطی پر از استرس ، ترس از همکلاسی ها، معلم، افسردگی، قوانین مدرسه، خجالتی بودن کودک، مشکل در دوست یابی عدم اعتماد به نفس کودک ، خانواده تک والد، عدم استقلال، واکنش شدید به ترس های کودک هنگام جدایی از مادر، خانواده هایی که به شکل گسترده هستند باعث ایجاد و افزایش اضطراب در کودک می شود.

«راهکارهایی برای مقابله با اضطراب کودکان»

  1. افزایش مهارت های مناسب در برخورد های اجتماعی مثل دوست یابی و یاد دادن بازیهای جدید به وی برای ایجاد ارتباط با کودکان دیگر.
  2. هرگز بی اطلاع وی منزل را ترک نکنید بلکه با او صحبت کنید و با استدلال او را قانع کنید چرا که در غیر اینصورت از اعتماد او به شما کاسته خواهد شد.
  3. در زمان جدایی با اضطراب از او جدا نشوید.
  4. به ترس های کودک خیلی واکنش نشان ندهید و آنها را هم نادیده نگیرید.( گریه کودک اگر 7-3 دقیقه طول بکشد طبیعی است.)
  5. از اسباب بازیها کمک بگیرید تا جدایی را برایش به تصویر بکشید.
  6. پیش از ترک وی از او خداحافظی کنید.
  7. در حضور او والدین نباید نسبت به یکدیگر بی احترامی و پرخاشگری نمایند.
  8. زمانهای حضور در مهد را کوتاه نمایید.
  9. برای تلاشهای موفقیت آمیز وی جایزه در نظر بگیرید.

در صورتی که وی در منزل ماند نباید وسایل سرگرمی و بازی در منزل فراهم شود و به وی خوش بگذرد و حاضر به رفتن به مدرسه یا مهد نشود.