تربیت:

تربیت عبارت است از انتخاب رفتار و گفتار مناسب ، ایجاد شرایط و عوامل لازم و کمک به شخص مورد تربیت تا بتواند استعدادهای نهفته اش را در تمام ابعاد وجود، و به طور هماهنگ پرورش داده، شکوفا سازد و به سوی هدف و کمال مطلوب تدریجاً حرکت کند. انسان فطرتی خدا آشنا و خدا جو دارد. آفرینش ویژه اش به گونه ای است که طبعاً به سوی مبدأ هستی و نیروی فوق العاده غیبی کشیده می شود، و در برابر عظمتش خضوع و کرنش می کند و در بحرانها و مشکلات به او پناه می برد و استمداد می جوید. انسان از یک شعور مذهبی برخوردار است و خداجویی ، خداخواهی و خداپرستی به صورت یک غریزه در باطن ذاتش نهاده شده است. قرآن کریم نیز پرستش و دینداری و توجه به خدا را یک امر فطری می داند و می فرماید:« تمام توجه خود را استوار به سوی دین معطوف بدار، و این فطرت خداست که مردم بر آن آفریده شده اند و آفرینش خدا تغییر پذیر نیست. و این است دین استوار، ولی اکثر مردم نمی دانند.1»

امیرالمومنین (ع) می فرماید: « پس خدای متعال پیامبران خود را پی در پی برای آنها فرستاد تا عهد و پیمان خدا را که فطری آنان بود مطالبه کنند و نعمتهای فراموش شده را (توحید فطری) تذکر دهند، و از راه تذکر دهند، و از راه تبلیغ با آنها احتجاج کننده ، و خزینه های  عقول را برایشان آشکار سازند.2»



1- سوره مبارکه روم آیه 30

 

2 نهج البلاغه، خطبه 1 

برای دیدن کامل متن روی ادامه مطلب کلیک کنید


انسان در قرآن:

با اینکه انسان اشرف مخلوقات و خلیفه خدا در روی زمین است و موجودی شریف است اما نقاط ضعفی هم دارد که برخی از آنها به فرموده قرآن عبارتند از :

1-    خدا را فراموش می کند.

2-    مغرور و فخر کننده است.

3-    ناسپاس و کفران کننده است.

4-    حریص، بخیل و بی قرار است.

5-    ضعیف و ناتوان است.

6-     اگر خود را بی نیاز یافت طغیان می کند.

7-    عجول است.

8-    جدال می کند.

9-    ستمکار و ناسپاس است.

10-        ستمکار و نادان است.

11-        شیفته متاع دنیا است.

12- دستور به بدی می دهد.

انسان یک حقیقت بیش نیست ولی دو مرتبه و درجه وجودی دارد، بعد حیوانی (تمایلات نفسانی) و بعد ملکوتی. به عبارتی خیر و شر،  هر دو با انسان همراه هستند، بعد انسانی او خدا آشنا و تمایل به فضایل و مکارم اخلاقی دارد، و بعد حیوانی او حریص ، کفور، بخیل، ظلوم و جهول است.

انسان موجودی آزاد و مختار است و کارهایش را از روی علم و اراده و اختیار انجام می دهد. همین آزادی و اختیار است که قبح و حسن امور و ارزشها و ضد ارزشهای اخلاقی را به ما معرفی می کند.

در بین تمام موجودات ویژگی خاص انسان شایستگی تکلیف پذیری اوست.

همچنین بایستی اذعان داشت که چهار نوع مسئولیت عمده بر عهده انسان گذاشته شده است.

1- مسئولیت در برابر خدا   2- مسئولیت در برابر خودش   3- مسئولیت اجتماعی در برابر انسانهای دیگر  4- مسئولیت در برابر موجودات طبیعی و محیط زیست.

 البته علاوه بر این موارد انسان در مقابل مومنان، خانواده ، خودش ، همسایگان ، پدر و مادر ، فرزندان و ... نیز مسئول می باشد.

 امور تربیتی موجب بیداری فکری، اخلاقی ، دینی و عاطفی دانش آموزان و تربیت آنها به عنوان یک شهروند جهانی و هموار شدن مسیر رشد و تکامل آنها جهت تقرب الی الله و ساختن خودشان خواهد شد.